Zuurkool

Zuurkool is een typische wintergroente en op dit moment volop (vers!) verkrijgbaar. Het is een kwestie van smaak of je van zuurkool houdt. Wie de kool te zuur vindt, kan de kool voor gebruik nog even onder de kraan uitspoelen. Dan gaat er veel van de zure smaak af. In Nederland wordt zuurkool door de aardappelen gestampt. Lekker met spekjes erdoor en een rookworst ernaast. Of we maken er in Nederland een ovenschotel van, bijvoorbeeld met gehakt en ananas. In Duitsland eten ze de kool liever apart, bij voorkeur met karwijzaad erdoor. In Engeland en Amerika gebruiken ze de Duitse benaming voor zuurkool, namelijk Sauerkraut. De Fransen houden er niet zo van, met uitzondering van de Fransen in het Elzasgebied, waar ze hun eigen Elzasser Sauerkraut eten. Je kunt verassend veel doen met zuurkool. Je kunt hem bijvoorbeeld ook koud eten, als salade of tussen je broodje (met rookworst!). Zuurkool is eigenlijk gewoon een witte kool. De Tartaren (een Mongools ruitervolk) hebben er zuurkool van gemaakt. Ze namen de witte kool mee op hun tochten. Om de kool makkelijk mee te kunnen nemen, sneden ze hem in stukken. De kool ging in de zadeltassen. Na enige weken werd de smaak van de kool zuur en dat vonden ze lekker. De zure smaak ontstond door het zweet van de paarden, gecombineerd met de zadeltassen en wat zout. Tegenwoordig gaat het maken van zuurkool wat smakelijker. Het gebeurt in de zuurkoolfabriek. Hier worden de kolen schoongemaakt en fijngesneden. Er worden melkzuurbacteriƫn en zout aan de kool toegevoegd, waardoor de kool gaat gisten. Vroeger maakte men de zuurkool zelf in een zogenaamde Keulse pot. Zo had men altijd gezonde groente op voorraad. En gezond is de zuurkool zeker, want het bevat heel veel vitamine C.
Zuurkool werd door veel ontdekkingsreizigers meegenomen, omdat het lang houdbaar was en vanwege de vitamine C, een goed middel tegen scheurbuik. Zuurkool bevat geen conserveringsmiddel. Het blijft goed door het hoge vitamine C gehalte. Zuurkool activeert de darmflora en bevordert de stoelgang. Het is rijk aan vezels en licht verteerbaar.

Bron: Culinaire nieuwsbrief

Terug