Turks fruit

Turks fruit

Turks fruit is een zoete lekkernij, gemaakt van maïsmeel, wijnsteen en zoete stroop. Hierin worden verschillende gedroogde noten en honing aan toegevoegd. Het wordt geserveerd in blokjes die bepoederd zijn met poedersuiker. Het wordt gezien als een Turkse delicatesse en geserveerd met Turkse koffie na de maaltijd of als snoepgoed tussendoor. Turks fruit was er al in de 15e eeuw en er gaan verschillende verhalen over de oorsprong. Een daarvan betreft een sultan die het dagelijkse gekibbel van zijn harem zo zat was, dat hij beval zijn bakker een zoete lekkernij te maken die de vrouwen hun mond wel zou snoeren. En dat lukte dus met Turks fruit. In een ander verhaal is het Turks fruit uitgevonden door een banketbakker Bekir Effendi die uit de bergen naar Istanbul vertrok om er een chocoladewinkel te openen. Hij experimenteerde met het maken van snoepgoed. Hij gebruikte als voorbeeld het oude Anatolische suikergoed wat gemaakt was van honing en siroop, gemengd met druiven, bloem en water. Zo ontstond het Turks Fruit, wat in korte tijd enorm populair werd. Het werd verkocht als delicatesse in zakdoekjes, iets wat nog nooit eerder was gedaan. De sultan was zo trots op de banketbakker dat hij een Medaille van Eer aan hem uitreikte. De winkel van Bekir bestaat nog steeds in Istanbul en er wordt nog steeds Turks fruit verkocht. Turks fruit (Turkish Delight) is een naam die is bedacht door een Britse reiziger die in de 19e eeuw voor het eerst als westerling het snoepgoed proefde. Hij stuurde een schip volgeladen met dit snoep naar huis omdat hij het heerlijk vond. En zo raakte Europa en Amerika uiteindelijk ook bekend met deze Turkse lekkernij.

Bron: Culinaire nieuwsbrief

Terug