Spliterwten

Spliterwten

Spliterwten zijn gedroogde, groene landbouwerwten waarvan de zaadhuid (het velletje) is verwijderd. Hierdoor vallen de erwten uiteen in twee delen. Ze splitsen dus en vandaar de naam spliterwten. In de Hollandse keuken gaan ze vooral in de erwtensoep. Maar je kunt er echt wel meer mee. Spliterwten koop je in de supermarkt, maar je kunt ze ook aantreffen in de natuurwinkel of in de toko. Meestal zijn ze gedroogd, maar er zijn er ook in vocht in pot of blik verkrijgbaar. Het maakt voor de bereiding niet uit, behalve dat je de spliterwten in pot of blik niet meer hoeft te weken. Het enige verschil zit hem in de prijs. Gedroogde zijn een stuk goedkoper. Er bestaan groene en gele spliterwten. Er zit geen verschil in de smaak. De gele soort wordt tijdens het weken steeds groener van kleur. De groene soort is beter als je echt wilt profiteren van een mooie groene kleur. Of je de erwten moet weken voor de bereiding, hangt af van het samen te stellen gerecht. Je hoeft ze namelijk niet altijd te wellen. Wel worden ze eerder gaar, naarmate ze langer zijn geweld. Ongeweekte spliterwten hebben twee keer zoveel tijd nodig om gaar te worden. Voor het weken moet je de spliterwten eerst afspoelen. Daarna kunnen ze in een kom met koud water. Per kilo erwten volstaat een pan gevuld met anderhalf tot twee liter water. De erwten kunnen het best overnacht geweekt worden. Na het weken kun je de erwten afgieten en in het gerecht verwerken. Spliterwten worden vooral gebruikt om er een dikke, gebonden soep van te maken. De erwtensoep is natuurlijk hiervan het beste voorbeeld. In Suriname worden spliterwten gebruikt om er rot van te maken. In de Arabische keuken gebruiken ze spliterwten om er falafel van te maken. In India zijn ze creatiever, het is een ingrediƫnt in tal van sterk gekruide, gepureerde gerechten.

Bron: Culinaire nieuwsbrief

Terug