Pindakaas

In Nederland kennen we allemaal wel pindakaas. Het is echter geen Nederlandse uitvinding, maar een Amerikaanse. In 1893 ontwikkelde een Amerikaanse arts de oorspronkelijke 'peanutbutter'. Het was dr. John Harvey Kellog: dezelfde persoon die de cornflakes uitvond. De dokter was een verwoed vegetariër. Hij schreef zijn patiënten vegetarische diëten en lichaamsbeweging voor. Pindakaas paste helemaal in zijn programma. Destijds was er ook een overschot aan pinda's, dus het was ook een goedkoop product. Pindakaas bereikte de Europese markt in 1948. Als je de naam peanutbutter letterlijk zou vertalen, zou je het pindaboter noemen. Maar in Nederland is het wettelijk verboden om boter in een naam te noemen als er geen roomboter in zit. Er is gekozen om het te vertalen naar pindakaas, omdat men dat ook deed met leverkaas waar ook geen kaas in zit. Pindakaas is vooral een geliefd broodbeleg in de Verenigde Staten, Canada, Turkije, Engeland en Nederland. Het wordt ook wel gegeten in Duitsland en Suriname. In Suriname kennen ze een pittige, scherpere pindakaas. In Amerika kennen ze scherpe regels met betrekking tot pindakaas. Zo moet het ten minste 80 procent pinda's bevatten en er mogen geen kunstmatige zoetmakers, kleurstoffen en conserveringsmiddelen aan worden toegevoegd. Pindakaas smaakt puur op de boterham, maar je kunt er ook mee variëren door het in combinatie te eten met plakjes banaan, hagelslag, chocoladevlokken, kaas, jam, sambal en plakjes komkommer. Je kunt er ook pindasaus mee maken. Voeg in dat geval melk, sambal, sojasaus, zout en suiker toe. Sommige mensen moeten uitkijken met pindakaas. Pindakaas bevat pinda's, een peulvrucht die tot de allergenen behoort. Pinda's bevatten eiwitten waarop het afweersysteem behoorlijk kan reageren. Het lichaam maakt in dat geval antistoffen aan en er ontstaat een allergische reactie. Deze kan bij een ernstige allergie fatale gevolgen hebben.

Bron: Culinaire nieuwsbrief

Terug